خانه‌اى است كه به عاريت مىدهيم ، و زكات از آن جمله است » ( راوى مىگويد كه ) گفتم : ما همسايگانى داريم كه چون چيزى را به آنان امانت دهيم آن را مىشكنند و خراب مىكنند ، آيا اگر به آنان عاريه ندهيم گناهى مرتكب شده‌ايم ؟ گفت : « نه . اگر چنين باشند ، خوددارى از امانت دادن به ايشان عيبى ندارد » . « 6 » على رغم آن كه در اين خصوص دوازده گفته نقل شده ، بازگشت همهء آنها به يك قول است و آن اين كه كارى نيك انجام پذيرد ، ولى ظاهرا گونه‌اى از كار نيك است كه كسى كه از انجام دادن آن امتناع مىكند ، آن را پست و از لحاظ اجتماعى مردود مىشمارد . سوره ، به صورت كلّى ، دليل بر آن است كه خلق و خوى نيكو ميراثى از تصديق و پذيرفتن دين است ، به همان گونه كه تكذيب دين ميراثى از رذايل به دنبال دارد كه عقل و عرف آن را طرد مىكند ، چنان كه مىبينيم كه غفلت كنندگان از نماز حتى از عاريه دادن چيزهايى كه مردم به آن عادت دارند خوددارى مىورزند .

--> ( 6 ) - همان منبع .